Strefy ochrony konserwatorskiej zabytkowych obszarów i obiektów

Poniższe warunki są jedynie ogólnymi zasadami. Szczegółowe wytyczne konserwatorskie zapisane są w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego gmin i mogą być różne dla poszczególnych obiektów i terenów

Strefa "K" - ochrony krajobrazu związanego z historycznym układem przestrzennym lub występująca autonomicznie, jako wartościowy krajobraz ukształtowany w wyniku działalności człowieka np. parki, cmentarze, obsadzenia ulic i traktów.

Ochronie podlega:

• historyczna granica założeń zieleni komponowanej
• rozplanowanie i skład gatunkowy zieleni
• rozplanowanie dróg i ścieżek
• układ kwater cmentarnych
• mała architektura, tj. ogrodzenia, bramy, i in.
• zabytki sepulkralne (nagrobki, ogrodzenia grobów, i in. elementy urządzenia cmentarzy)

Warunki ochrony:

1. zachowanie, konserwacja i rewaloryzacja w/w elementów zagospodarowania założeń zieleni
2. wyłączenie spod zabudowy terenów parków i cmentarzy, z dopuszczeniem zabudowy w miejscu zniszczonych obiektów lub w miejscu uzgodnionym z wojewódzkim konserwatorem zabytków na podstawie projektu rewaloryzacji parku
3. oznakowanie cmentarzy, jako historycznego miejsca pochówków
4. ewentualne przeniesienie zagrożonych zabytków sepulkralnych do lapidarium
5. uzgadnianie dokumentacji projektowej i wszelkich prac (porządkowych, rewaloryzacyjnych) z wojewódzkim konserwatorem zabytków. W odniesieniu do obszarów wpisanych do rejestru zabytków na wszelkie prace wymagane jest zezwolenie wkz