Strefy ochrony konserwatorskiej zabytkowych obszarów i obiektów

Poniższe warunki są jedynie ogólnymi zasadami. Szczegółowe wytyczne konserwatorskie zapisane są w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego gmin i mogą być różne dla poszczególnych obiektów i terenów

Strefa "B" - ochrony układów przestrzennych lub ich części w obrębie których dominuje historyczne rozplanowanie i zabudowa o regionalnych lub lokalnych wartościach kulturowych, o niewielkim stopniu zdegradowania, których stan zachowania pozwala na przeprowadzenie działań konserwatorsko-rewaloryzacyjnych.

Ochronie podlega:

• rozplanowanie i przekroje ulic i placów wraz z ich nawierzchniami (m.in. zachowanymi historycznymi nawierzchniami)
• linie zabudowy jej rozplanowanie (usytuowanie budynku mieszkalnego, obiektów gospodarczych)
• formy architektoniczne zabudowy mieszkalnej i gospodarczej (w tym gabaryty wysokościowe, formy dachów, tradycyjnie stosowany materiał budowlany)
• mała architektura: ogrodzenia, latarnie i in.
• zieleń komponowana w postaci alejowych lub szpalerowych obsadzeń ulic i in.

Warunki ochrony:

1. zachowanie, konserwacja i rewaloryzacja zasadniczych w/w elementów zagospodarowania wsi
2. usunięcie lub przebudowa obiektów kolidujących z historycznym układem i lokalną architekturą
3. dostosowanie nowych obiektów do historycznej kompozycji przestrzennej i architektury dominującej w miejscowości; w przypadku budowy nowych obiektów w obrębie strefy należy nawiązywać do form i gabarytów zabudowy tradycyjnie występującej we wsi
4. uzgadnianie wszelkich działań na podstawie dokumentacji projektowej z wojewódzkim konserwatorem zabytków